Nato Kafa Nato Mermer

İstanbul' un soğoğu sadece benim kıçımı dondurmuyor bundan eminim; şehrin öyle bir ibneliği varsa bana karşı sırf onu çok sevdiğimdendir bunu da biliyorum. Hem zaten adı üzerinde kış; soğuk, gudubet ama ironik derecede güzel mevsim. Götünün donmasından zevk alan bir topluluk var kesinlikle, biliyorum ve ben de o topluluğa dahilim. Yazı sevemedim bir türlü; o güneşin altında tavuk gibi kızaran insanlara, pastırma gibi ter kokan otobüslerde; beyaz gömlekleri şefaflaştıran ter olayına zaten toptan kılım. O godoman, o postmodern insanların o garip, çağresiz halleri yok ediyor beni; şerefsizim tırnaklarımı yiyesim geliyor...

Hayır Hilmi; asıl mesele sıcak, soğuk olayı da değil bak çok başka şeyler var kafamda. Benim de çılgın projelerim var! Kalbimi ortadan ikiye yarıp arasından boklu dere geçirmek gibi mesela. Folloş olmuş ruhuma en iyi çözüm bu olur belki. Gelip geçenin seceresini tutamadım bak ben; kaç şerefsiz, kaç şerefli gelip geçti şu kalpten bir bilsen. İz bırakanların canı sağolsun; ağzıma sıçtılar afedersin. Ah Hilmi; aklımın derinliklerinde yatan tüm o puştlukların soyunun köküne kibrit suyu aslında ya neyse...

Hah ne diyordum; sıkış tıkış toplu taşıma araçlarını hiç sevmem ben Hilmi. İyi güzel; kısa zamanda uzun mesafe gidiyoruz şu metro, metrobüs zımbırtıları sayesinde ama bilimum iğrençliği de yaşatıyor be anam babam. Hele ki maç çıkışı Mecidiyeköy' den metroya binme hatasına düşerse bir insan oğlu; o akın akın kalabalıktan gelen leş gibi ter kokusu ve buhulanmış camlar ardında geçen dakikalar... Anlatamıyorum Hilmi; sanki tüm metro sevişiyor, sanki tüm metro orgazm oluyor. O apış arası kokusu beni benden alıyor zaten Hilmi; Allah onları bildiği gibi yapsın, 6 saat trafik çeksem daha iyi dedirtiyorlar adama; aklımı alıyorlar Hilmi...

Ben sana ne dedim; benden adam olur da olmaz demedim mi Hilmi? Atı alan Üsküdar' ı geçti ben hala elimde top sektirmeden koşuyorum ordan oraya. Kendi kendimi tatmin ediyorum ben Hilmi; günü yaşıyorum, vay amına koyayım Hilmi; resmen canımla uğraşıyorum....

Uzun lafın kısası şekerim; tüm rahatsızlıklarımın toplamı beni kanser etmeye yetiyor; bir kaçı ile bin kaçı arasındaki farka girmeyeceğim şimdi... İnsanları anlamıyorum, kendimi anlamıyorum, bazen seni bile anlayamıyorum Hilmi; Allah bizi mesut etsin Hilmi.

*Hilmi blogumun adıdır.